Na 25 jaar bezoek ik opnieuw mijn gastgezin in Fukushima waar nog steeds de fundoshi en de O-mikoshi gedragen worden. Hier heb ik in1985 een half jaar lang het vak van de japanse tuinkunst heb mogen leren.
Het is een geweldige reis geworden. Het is een grote herkenning en veel van het kostbare japan bestaat nog steeds. Het is een warm bad! De foto's zijn op mijn flickr account te zien. de verslagen via deze pagina. Via Google maps kun je direct inzoomen op de locaties die ik dit jaar bezocht heb. Hieronder ook een slideshow van de foto's die ik 25 jaar geleden gemaakt heb. Zoek de verschillen . fundoshiO-mikoshi
Als mooi voorbeeld van het toepassen van Biomimicry heeft Japan een pakkend voorbeeld waar de kop van de snelle Shinkansen of te wel "bullettrain" is afgekeken door de snavel van de ijsvogel. De ijsvogel is zo gestroomlijnd zodat het geluid van de snelle beweging minimaal is. Ook de Shinkansen gaat "geluidloos"door het landschap.
Mijn plan om vanaf Kyoto direct door te gaan naar het vliegveld Narita is omgevallen, omdat Akira me heeft gebeld nadat ik zijn moeder heb bezocht in Omya. Hij wil me graag nog een keer zien, voordat ik Japan verlaat. Dit is mijn laatste avond in Japan. Ik laat een overnachting in Kyoto schieten en neem de Hikari 463 op weg naar Tokyo. Yuji heeft voor mij een plaats gereserveerd aan de zijde waar Mount Fuji zichtbaar is. Dat is iemand die echt oog voor detail heeft . Met een Asahi beer en mijn railpass kom ik door heel Japan. Geen plek is onbereikbaar voor mij !~
Hierdoor moet ik wel een deel van het Jidai Feststival laten schieten. Het Kurama Fire festival ga ik daardoor missen, maar dat heb ik voor Akira zeker over.
In Shinagawa ontmoet ik eerst Yuji Kitajima. Samen met hem ga ik naar AkiraKado. Yuji spreekt goed engels en is mijn rechterhand in het gesprek. Volgens het naamkaartje van Akira werkt hij bij ASAHI. Dit is de grootste bier leverancier in Japan.
Ik heb Akira ooit in Kirishima in 1985 ontmoet en ben daarna nog een keer bij hem thuis geweest, samen met zijn moeder en zijn vriendin in Omya alias Bonsai machi ( zie hier de link naar 1985!) Akira woont nu helemaal aan de rand van Tokyo in Heiwadai vlak bij Ikebukuro met zijn gezin, maar werkt op Shikoku voor Asahi. Hij komt maandelijks twee maal thuis voor het gezin. Hij is voor mij dit weekend terug gekomen.
Interessant is dat Asahi van ieder bierblikje een bepaald percentager doneerd aan een waterproject in shikoku. Dat komt er concreet op neer dat er bomen voor geplant gaan worden om schoon drinkwater te garanderen. Milieu in Bedrijf op Shikoku! Wie weet kan ik wel een japanse versie van Milieu in Bedrijf gaan opzetten .
Als we in Heiwadai aankomen staat Akira al bij het Metrostation op ons te wachten. Direct een moment van herkenning en we omarmen elkaar. Dat is een hele tijd geleden, maar we voelen nog steeds het zelfde voor elkaar! Ik stel Yuji aan hem voor en geef aan dat we samen zo een goed gesprek kunnen voeren. Onderweg hoor ik dat hij na onze laatste ontmoeting is getrouwd met Yumiko zijn vriendin en inmiddels 3 kinderen heeft waarvan twee nog thuis wonen.
Bij binnenkomst overhandig ik de mooie bloemen aan Yumiko en bij binnenkomst staat een prachtige taart op tafel met "welkom"erop. Er is veel werk verzet om deze maaltijd te bereiden. Ik geef mijn complimenten voor de taart en begrijp dat Yuina hiervoor verantwoordelijk is. Wat een geweldige verassing! We gaan snel aan tafel en Akira laat het bier vloeien.
Ryosuke is de zoon van Akira en weet in korte engelse zinnen zich goed uit te drukken. Hij brengt zelfs zijn vader in verlegenheid dat zijn kinder beter engels spreken dan hijzelf.
De foto's van de bruiloft komen te voorschijn en ook de foto's van shichigo-san. De kinderen die hun 3,5 of 7 e levensjaar hebben bereikt vieren dit in een prachtige japanse dracht als Samurai, Geisha.
Dan heeft Akira ook nog een kado voor mij gekocht. Een basebal shirt, een hachimacki en nog een tag voor aan mijn telefoon. Dit is een rage in japan. Ik ben ontroerd.
Als Yuji en ik weer terug moeten om de laatste metro naar Shinagawa te nemen, lopen de kinderen mee om ons uit te zwaaien. Onderweg wissel ik mijn eigen shirt nog uit aan Ryosuke. We zwaaien elkaar uit en beloven dat het nu geen 25 jaar meer zal duren voordat we elkaar weer zien.
De Jidai-matsuri festival is een van Kyoto's 3 grootste festivals en is begonnen in 1895 om de Keizer Kanmu & Kanmei te vereren. Deze kostuumparade bestaat uit 2000 figuranten die kleding dragen uit de tijd ranging van de 8th tot de 19e eeuw. Iedere groep representeerd een periode uit de tijd tussen De Meiji periode en de Meiji periode. De processie start vanaf het keizerlijk paleis en eindigt bij de Todaiji tempel.
Vroeg uit de veren om met de shinkansen naar Kyoto te reizen. Ik overnacht weer in Ryokan Yuhara Inn, Kiyamchidori Shomen-Agaru, DShimogo Gyo-ku, Kyoto ( 075-371-9583).
De meeste Ryokans hebben breakfast maar Ryokan Yuhara niet. Een bed ook al ook niet want ik slaap op tatami. Wel super japans ingericht. De yukata licht wer klaar en de thee staat op tafel. het wordt weer genieten.
Er staan nog een hele lijst parken, tempels en paleizen op mijn wensenlijst. Ik begin maar gewoon bovenaan:
Deze plek was ooit was de villa van een invloedrijke staatsman Saionji Kintsune (1171-1244), dat heette Kitayama-dai. Nadat Yoshimitsu overlijdt, wordt Kitayama-den omgevormd tot een Zen temple.
Het is dringen geblazen bij de top attractie van Kyoto. Ik ben er nu voor de tweede keer, maar het is weer heel erg mooi! Het is genieten geblazen!
De Ryoan ji ligt op steenworp afstand van de Gouden tempel. Dit is een echte zen tuin. De basis van de Zen tuin bestaat uit stenen en grind, die vaak weer een symbolische betekenis hebben. Zo staat een grote steen ( TEN ) symbool voor hemel, een middelgrote steen ( CHI ) voor aarde en een kleine steen ( YIN ) voor man. Ook zijn er meer betekenissen voor allerlei stenen denkbaar. Als er al beplanting is in dit type Japanse tuin, speelt deze een ondergeschikte rol. Grind is altijd aanwezig en wordt geharkt in verschillende motieven en op verschillende manieren. Het harken op zich is al een meditatieve handeling. Het doel van een Zen – tuin is, om in een letterlijke onbeweeglijkheid ( TONE ) te komen.
De steenzetting staat voor de oceaan met met eilandengroepen. Vanaf de zijkant kan iedereen de tuin vanaf de tatami bewonderen en de meditatie beginnen!
Tenryu-ji staat op de UNESCO wereld erfgoedlijst. Een prachtige Zentuin, met een prachtige open tempel met veel verbindingen naar de zentuin.
De tempel grenst aan een fantastisch bamboe bos. Wat een enorme stengels.
Dan is het al weer 5 uur. de tempels gaan dicht! Het wordt tijd om Gion, het geisha district te bezoeken.
Gion ligt tussen de Yasaka shrine en de Kamo rivier! Gion is een van Kyoto's top attracties en bestaat uit traditionele houten handelshuizen ( machiya). De huizen zijn zo ontworpen dat de voorgevel klein is, want in die tijd werd de belasting bepaald aan de breedte van de voorgevel. aan de achterkant kan de gevel wel extreem uitlopen. Dit is de plek waar je de theehuizen vindt(ochaya） Het meest populaire deel van Gion is in de buurt van Hanami-koji street van Shijo Avenue tot Kenninji Temple.
In Pontocho, in het Kamishichiken district vlakbij Kitano Tenmangu Shrine is de sfeer van de ouder stad goed bewaard gebleven. De traditonele houten panelen met rijstpapier en de schuifdeuren met op iedere hoek een prachtige lantaarn.
Een ander mooi deel van Gion is het Shirakawa gedeelte dat loopt met het Shirakawa kanaal . Langs het kanaal staan prachtige trerwilgen.
Veel mensen bezoeken Gion en hopen een blik op te vangen van een geisha ( geiko of maiko ) Ik was vanavond wel erg tevreden met wat ik gezien heb. Het resultaat zie je hier onder! Prachtige kimono:s, opgestoken haar, make-up en klapperende plateau zolen!
De volgende dag neem ik de taxi naar Fushimi Inari. Een prachtige tempel met ontelbaar vele tori's ( poorten) die tegen de berghellingen op gebouwd is.
Boven op de berg bij de shrine neem ik mijn ontbijt met uitzicht op de tori's. Geen verkeerde plek om een ontbijt te nemen.
Vervolgens neem ik de taxi naar Ginkakuji ( de zilvertempel) , maar halverwege de rit vraag ik of we wel naar de juiste bestemming gaan. Blijkt dat de taxichauffeur Kinkakuji heeft verstaan. Ohhh zegt ie, bedoel je de zilvertempel. Zeg dan zilvertempel. IK ben een beetje geiriteerd, want ze spreken geen woord engels en nu wel ineens . De meter wordt gestopt en rijden we uiteindelijk toch naar de zilveren tempel.
Als ik de poort doorloop zie ik direct het fenomeen van de zilver tempel. Een zandhoop van een paar meter hoog en breed met een maanvormig zandlandschap er om heen, die de reflexie van de maan moet weergeven. Het is volle maan vandaag, maar helaas ben ik vanavond al weer in Tokyo
In minder dan een uur ben ik in Kawagoe, het kleine Edo! Kawagoe is beroemd om de historische gebouwen van Kuazuki zwartommuurde huizen. Sommigen dateren uit de 18e eeuw. Kawagoe wordt omsloten door rivieren. ( Kawa betekent rivier) Kawagoe is door deze strategische ligging als wisselplaats gebruikt tussen Nikko en Edo ( Tokyo) tijdens de Tokugawa tijdperk ( 1603 - 1867). Nu is Kawagoe een onderdeel van Tokyo. ( 16 miljoen inwoners!)
Dit is een plek waar fantastische samourai films worden opgenomen. Ik begeef me op een filmset in het Holywood van het verre Oosten!
alle schoolinderen drasgen de zelfde rugzakken. Schoenen en kleding!
Met de fiets ontdek ik het oude Edo en kom als eerste een kleine samourai tegen. Deze jingen is 5 jaar geworden en dat wordt gevierd in japan. Bij meisjes is dat op 3, 5 en 7 jaar!
Dan fiets ik langs de beelden van Gohyaku-Raikan ( 1782-1825) Er moeten er 500 staan maar er zijn er zeker 540! tellen is niet de sterkste kant van de japanner . Alle beelden stellen de diciplines van Buddha voor. Geen beeld is gelijk!
Vanaf Aoyama Itome neem ik de Ginzalijn naar Shimbashi. daar stap ik over op de JR line; Yokosuka naar Ofuna. Dan neem ik nog een stoptrein naar Kamakura.
Fietsen zijn hier net als paraplu`s overal beschikbaar. Ik ga dus met de fiets op pad vandaag. Het is wel wat klimmen, maar het uitzicht is dan ook wel geweldig! Vooral vanaf de Hasadera Tempel. Je kijkt hier uit over de sagami-wa.
Op het tempelcomplex staan honderden beelden van Jizo, uitgedost met een slabbetje, mutsen en speelgoed. Jizo is de beschermheilige van de reizigers en de kinderen. In tegenstelling tot de meeste tempels zijn de belangrijkste ruimtes opengesteld. De Kannon Hall is vooral beroemd om het grote juichimen- beeld met elf gezichten.
Daarna vervolg ik mijn route naar de Kotokuin tempel met o.a. de kolossale Boeddha ( Daibutsu ) . Het is hier een drukte van belang. Veel schoolgaande kinderen bezoeken de daibutsu.
Ik kom er niet onderuit om ook met de kinderen op de foto te gaan. sahasin onagasimasu! De vingers gespleten en dan tot drie tellen... en dan Cheese-zu!
Met de hikari 462 reis ik van Omiya terug naar Shinjuku Station in Tokyo. Ik heb een obento gekocht voor onderweg en geniet van het heerlijke japanse voedsel. Ik verblijf weer in Tokyo in het
Asia centre, 8-10-32, Akasaka, Minato-ku, Tokyo, 107-0052 JAPAN, (81)-3-3402-6111
Mijn hotel is zeer centraal gelegen. Vanaf Akasak pak ik de Ginzalijn voor Ginza, voor het moderne en sjiekste winkelcentrum. Hier vind je artgalleries, de allerlaatste technische snufjes, luxe warenhuizen en terrasjes waarvandaan je de trendy jeugd kunt observeren.
Toyota Amlux Een showroom- en geur- reality sensuround theater in Ikebukuro.
Ook is het dé plek om automodellen te zien die je in Europa nog nooit gezien hebt. Met de Yamamotolijn kun ik de belangrijkste stadscentra opzoeken, het meer traditionele Japan. In Asakusa en Ueno, of de wolkenkrabbers in de kantorenwijk Shinjuku. Het beroemdste gebouw is het Metropolitan Government Building (het stadhuis). Vanaf het observatorium heb je op de 40e verdieping op 152 m hoogte een geweldig uitzicht over de stad en op heldere dagen kun je Mount Fuji in de verte zien liggen.
18 oktober:
Vandaag beld Katzuhiro Endo, De jongste zoon van Toshkatsu Endo san, mij of hij tijd heeft om mij te zien! Ik laat een boodschap bij de balie achter dat Katzuhiro kan bellen en dat ik om 18.00 uur thuis zal zijn. IK ben zelf mobiel niet bereikbaar dus dat maakt de communicatie een beetje moeilijk.
Als eerste bezoek ik vandaag Ueno Koen . Dit park ligt 5 km ten noorden van Imperial Palace en is een van Tokyo's grootste parken. Het is een soort central park, met divere musea er om heen zoals Metropolitran Festival Hall, Tokyo National Museum of Western Art, Tokyo Metropolitan Fine Art Gallery en niet te vergeten de Ueno Zoological Gardens.
Het park is aardig "versleten" en is niet te vergelijken met een Hama Rikyo Te-en. Indrukwekkend om tussen de lotusbladeren door te lopen en zo rond de Shinobazu Pond te lopen. Wat je niet moet missen is de Toshogu Shrine. het standbeeld van de samurai die met zijn hond loopt is leuk te zien Ik herken ook de enorme laan met japanse kersebomen. In het voorjaar wordt deze toegangslaan bedekt met een kleed en gaat men hier onder picknicken. Dit is een van de meest populaire plaatsen om in het voorjaar de kersenbloesem te ervaren.
Het weer is erg lekker en met een zonnetje in mijn gezicht loop ik naar het eind van het park waar de onderkant van Tokyo te vinden is. ( voedseluitdeel station van het rode kruis)
Vandaar loop ik door naar Ryogoku tussen Ginza en Ueno Station, vlak bij de Yamanote line. Hier zijn de stallen van de Sumo worstelaars te vinden. Op dit moment is het laagseizoen (er zijn geen wedstrijden geplanned ) en is het rustig in de stallen .
Ik loop door naar Shitamachi bij de Sumida rivier. Dit is een achterstandswijk waar de entertainment van de Edo periode wordt uitgebaad. Shitamachi is de thuisbasis van de Akasaksa en Asaksa Kannon Temple en de Shitamachi Historical Museum. Een paar oude houten huizen herinneren aan die periode.
Dan bezoek ik Tokyo - Odaiba Island. Odaiba is een groot kunstmatig eiland in de Tokyo baai tegenover de Rainbow Bridge van Centraal Tokyo. Bridge from central Tokyo. Het eiland is in de jaren 90 ontwikkeld voor commerciele doeleinden inclusief wonen en recreatie. Verschillende bedrijven hebben zich hier gevestigd inclusief Fuji Television!
Ik neem de metro naar Osaki! Vandaar pak ik de Monorail naar Odaiba. Bij station Kodusai-Tenjijo-seimoen Tokyo Big Sightstap ik uit en loop ik langs de kade richting Rainbow Bridge.
Daarna loop ik door naar the Giant Sky Wheel in Pallette Town, het Venus Fort, waar Katzuhiro met Satomi getrouwd is ( Ru & Miu) , Miraikon, Oedo Onsen Monogatari, Museum of Maritime Science & Aqua City. Vandaar neem ik in de ondergaande zon de monorail terug naar Shinbashi. Ik moet opschieten want
katzuhiro kan rond 6 uur bij Asiacentra verwacht worden.
's Avond belt kazuhiro mij op mijn kamer en geeft aan dat hij te weinig tijd nog heeft om mij te zien. Dat vindt ik heel erg jammer, maar het is niet anders . Wie weet volgend jaar!
Akihabara
In plaats van Katzuhiro ga ik met Yuji Kitajima stappen. We gaan eerste naar Akihabara. Dit is ElectrictownAkihabara is ground Zero voor Otoko ( nerds). Goed dat ik een japanner bij me heb die dit allemaal haar fijn kan uitleggen. Yuji heeft zelfs een manga vertaald in het frans. Manga is naar mijn weten in Europa verder niet populair.
Je wordthier in Akihabara stapel gek van alle neonverlichting en achtersteegjes met anime en manga winkels en maidcafes. De meest vreemde uitvindingen worden hier aan de man gebracht. Van een kleine gradio gloeilamp tot een geavanceerde robat kun je hier kopen. Veel spullen zijn bij ons niet te krijgen!
Daarnaast zijn allerlei andere scenes te ontdekken zoals Otaku ( Anime) Manga met o.a. Tokyo's Ghibi Museum, Mandaraka store,Nakano en de Maiddreaming. Yuji en ik worden door Tama chan die een Anime ( otoko + Manga) voorstelt, uitgenodigd om naar binnen te komen. Een onwerkelijke wereld staat ons op te wachten. Bij iedere klant wordt een show neegezet en ervaar je dit als een TV-opname. Yuji en ik hadden nooit kunnen denken dat we dit ooit nog eens zouden doen. We zijn toch geen Otoko nerds hopelijk???
We nemen dan de metro naar Shinjuku station. shinkjukuis het grootste treinstation van Japan. Er komen dagelijks 4 miljoen reizigers langs shinjuku via 19 trein en metro lijnen. Tijdens de spits worden speciale mensen ingezet om de mensen de treinwagens in te persen en de logistiek goed te regelen. Een waanzinnig gezicht om deze mensenmassa te zien bewegen. Alles is onder controle!~
Shinjuku 2-chome is het gaydistrict en telt meer dan 1000 gay horeca gelegenheden. Tokyo is dan ook erg Gayfriendly. OOk een soort Manga/wereld, maar dan in het echt :)
Kabuki-cho:
Dan gaan we naar Kabuki-cho. Kabuchi-cho was het centrum van tokyo's straatleven en cultuur in de 60er jaren. toen de Geisha's, prostituees, Yakuza gangsters hier huis hielden. Nu wordt Kabuki-cho gezien als Tokyo's grootste entertainment wijk. een opeenstapeling van sexclubs,peepshows, hostess-bars, images rooms, bungo suut, clad street walkers, strip clubs, gokpaleizen, soapland perlors en meer! Kijk hier een Youtube video van Kabuki-cho!
Hier bevindt zich ook Shinkjuku's redlight district en gay area bekend ook van de film "Bladerunner". We bezoeken ook "Love Hotel Hill." Love Hotels zijn ruimtes die je kunt huren om discreet te daten met een partner. Vanwege de gebrekkige huisvesting in Japan, wordt hier veelvuldig gebruik van gemaakt. Je vindt ze hier in alle soorten van basic tot luxueuze "black tulip" achtige setting. Ook zien we hier male hostboys in vele male host bars. Goed om dit gebied met Yuji te ontdekken. IK zou niet meer weten hoe ik uit deze buurt zou moeten komen
Ik heb ooit ( 25 jaar geleden) Akira-Kado san ontmoet op mijn reis door Japan. Hij woonde toen in Omiya en heeft mij toen rondgeleid in Bonsai Machi. Die indruk is goed blijven hangen. Na het zien van de Youtubevideo was ik verkocht en moest ik weer gaan.
Vandaag bezoek ik Bondsai Machi. Via de de website http://j-bonsai.com/ heb ik ooit contact gehad met Yoshihiro Nakamizu om onder begeleiding Bonsai Machi te ontdekken. Als blijkt dat ik daar 40,000 Yen voor moet neerleggen besluit ik op eigen houtje te gaan. Achteraf gezien geeft dit me veel meer voldoening en zijn de kwekerijen op loopafstand goed te bereiken vanaf het Omiya bonsai museum .
Voordat ik me ga ingraven in Bonsai Machi wil ik het huis van Akira Kado bezoeken. Ik heb te weinig adres gegevens maar vraag een taxi mij naar zijn adres te brengen. Tot mijn grote verbazing woont zijn moeder hier nog! Ik krijg het adres van hem mee en we gaan nog even voor de gezelligheid op de foto. De taxichauffeur is erg meegaand ! Akira woont zelf in Tokyo, maar werk op het eiland Shikoku. Ik ben benieuwd of ik hem nog ga zien!
Ik ga snel door naar Bonsai machi waar ik diverse bonsai kwekerijen bezoek. Vandaar zijn er op loopafstand diverse bonsai kwekerijen gratis te bezichtigen. De kwekers zijn zeer innemend met mijn bezoek. Ook de kwekerij van de Yourtube video. Tokonomo san、Mansei-en、285 Bonsai-cho、Omiya-Koenis vrij te bezichtigen.
Er lopen zelfs buitenlandse stagaires rond zoals Juan L. Cruz. Hij is amerikaanse en zijn vrouw werkt voor een bedrijf voor twee jaar in Japan. Hij heeft de kans aangegrepen om die tijd te gebruiken om de kunst van de bonsai onder de knie te krijgen. Ik heb inmiddels al een voorsprong en kan zo aan de bak! Zijn begeleider Masashi Hirao moedigd me dan ook aan om bij Mansai-en te komen werken. Ik neem zijn kaartje in ontvangst en bezoek daarna Seiko-en. Hier is Karin de baas en experimenteerd met mini bonsai in de vorm van Ikebana. Ze gebruikt hiervoor meer kruidachtige gewassen en op die manier heb je sneller resultaat. Een prachtig concept dat zeker aan zal slaan in Nederland. Dan bezoek ik nog de chairman Hiroshi Takeyama van de Nippon Bonsai Association en eigenaar van Omiya Bonsai Village Fuyo-en. Ook deze kwekerij heeft beeldige exemplaren staan. De kwekers zijn zeer bevlogen en koesteren de bomen. de tuin van Mr. Masahiko Kimura's garden & Mr. Konio Kobayashi's garden laat ik schieten.
Het is een genot om al dit moois te zien en te voelen. Wat een rust en eenvoud hier! De natuur beleef je hier op een speciale manier!
Samen met Massaru Yamaguchi bezoek ik de Nikko Toshogu Matserie. Al vanuit de trein genieten we van de bergen, de bamboe en de dorpjes langs de spoorlijn. Nikko National Park heeft prachtige bergen, meren, watervallen, warmwaterbaden, apen en prachtige wandelpaden.
Nikko is de stad die toegang geeft naar Nikko National Park, en het meest bekend vanwege de Toshogu, Japan's meest gedecoreerde shrine shrine en het mausoleum van Tokugawa Ieyasu, de oprichter van Tokugawa shogunate.
Nikko ligt langs de romantische route. Jammer dat Loek hier niet bij kan zijn. Hij krijgt een herkansing!
"the philosohy of Lord Leyasu Tokugawa":
A person 's life is like goiing a long distance with heavy burden on one's back. Do not haste. If you think of suffering as an ordinairy state, you will never feel discontent. If an ambitious disire seizes you, think of the days of hardship you have passed through. Remember that forgiveness is the founder of eternal prosperity and anger is the enemy. If you only know what it is to win and dont know what it is to lose, you will suffer the harmful effects of complacency. Blame your self not others. Shortage is better than abundance
Zoals de Toshogu, combineerd de Taiyuinbyo veel Shinto en Buddhistische elementen. We bezoeken als eerste de Rinnoji Temple, dan de Toshogu, en de Rinnoji's Sanbutsudo, Futarasan Shrine en Iemitsu's mausoleum. Het is een en al bladergoud met op de achtergrond prachtige cryptomeria:s en redwoods. Als je hier loopt snap je dat men de bergen en bomen vereerd. Nikko is een heilige plek van de aarde!
Eingelijk zijn we hier voor de Nikko Toshogu Matserie. WE consentreren ons vandaag meer op de tempels dan de matserie. Alles op zijn tijd. We kunnne nu in alle rust de tempels bezoeken!
Horen zien en zwijgen door de artiest mingi no Jingoro in deTōshō-gū shrine. De drie apen heten in Japan Mizaru, met zijn handen voor zijn ogen (ziet geen kwaad), Kikazaru, met zijn handen op zijn oren (hoort geen kwaad) en Iwazaru, met zijn handen voor zijn mond (spreekt geen kwaad). Soms wordt er een vierde aap afgebeeld: deze wordt Shizaru genoemd en beeldt "doet geen kwaad" uit.
Altijd sake aanwezig bij de shrines Een godelijke drank!
Nikko en het Okunikko gebied rond Lake Chuzenji, is wereldberoemd vanwege haar prachtige herfsttooi ( Koyo) Hoe hoger we in de bergen zijn, hoe meer de herfstkleuren zichtbaar worden.
Vanaf het tempelcomplex nemen we een bus naar Yumoto Onsen om rond Lake Chuzenji en Irohazaka nog een wandeling te maken. De weg er naartoe is vol met haarspeldbochten. We komen uit bij een groot meer, met de hoogste waterval van Japan en een prachtige omgeving waar we de dag afsluiten met een mooie wandeltocht in een mooie bosachtige omgeving.
We overnachten in minshuku hotorian8-28 Takumi-cho, Nikko, Tochigi Prefecture321-1433.
De volgende dag vroeg uit de veren om voordat de Nikko Toshogu Matserie lost barst nog een wandeling langs Nikko's minder bekende maar zeer indrukwekkende Kanmangafuchi Abyss of te wel Kanmangafuchi afgrond.
De elegant gebogen Shin-kyo brug in Nikko is een van de beroemste bezienswaardigheden op weg naar de Tosho-gu Shrine.
Dan nog inkopen gedaan in een prachtige tweede hands winkel en dan zit de dag er al weer op!
De hikari 462 brengt me van nagoya naar Tokyo. Met grote vaart vliegen we door het landschap en bereid ik mij in de tussentijd voor op het verblijf in Tokyo. Ik loop hooguit 1 dag voor. Dit is een uitdaging! Ik neem ook het metrosysteem goed door, want als ik aankom, moet ik ook nog een stuk met de trein ( naar Shimbusi) en dan nog met de metrolijn Ginzalijn. Het wordt opletten geblazen. Aangekomen in Tokyo Centraal station is het een massa aan mensen. Ik voel me niet verloren wonder boven wonder! IK krijg zelfs actief hulp bij het zoeken van de juiste lijn. Twee vertegenwoordigers met een autostuur ik hun tas nemen me àan de hand`naar de juiste tube en daar ga ik weer!
In Aoyama Ichome stap ik uit en ga ik op zoek naar het Asia centre. Dit is ook weer de plek waar 25 jaar geleden mijn Japan ervaring met Kokusai Noyukai begon! Als ik binnen loop voel ik de herkenning!
Foto van Asia centre 25 jaar geleden
Ik verblijf de komende dagen in: Asia centre, 8-10-32, Akasaka, Minato-ku, Tokyo, 107-0052 JAPAN, (81)-3-3402-6111.
Asaksa:
Vanaf Aoyama Itchome neem ik de Ginza lijn en ga verder met mijn resivoorbereiding. Ik besluit om te blijven zitten tot Asaksa. Dan heb ik minimaal een half uur om in te lezen. Asaksa Kannon Temple in het Asaksa district is een van Tokyo´s top attracties. Verder zijn hier veel bordelen,, kabuki theaters, muziekhallen en geisha theehuizen.
Zodra ik boven de grond kom staan de japanse ricksha's klaar. De bestuurders zijn mooi gekleed in koikuchi, momhiki, hanten, tabi, hachimaki, tasuki en obi.
De Asaksa Kannon Tempel heeft een pagode met 5 etages en de beroemde donderpoor ) Sensoji' met een gigantische rode lantaarn en een rijstgevlochten schoen van maat 186 ) als het niet groter is.
Ik passeer de Hozomon en ben onder de indruk van de decoraties. Speciaal de twee vier en halve meter grootte stro sandalen (waraji) bij de poort.
Als ik aankom bij de hoofdtempel van de Senso-ji, is de lucht helemaal gevuld met wierook. Een heerlijke lucht in een indrukwekkende omgeving! Ik droomt bijna weg totdat ik een hard geluid van de bel hoor! Iemand kondigd zich aan bij de tempel, gooit wat geld in een houten bak en doet een gebed en slaat twee maal in zijn handen ( Naoki)
I loop voor de twee grote standbeelden van Buddha van de tempel: Bodisattva Avalokiteshvara & Bodisattva Seshi. Ik blijf hier verschillende minuten staan, ik alleen , de standbeelden en een aantal donkere kooikarpers die in het waterzwemmen.
Ik passeer weer de tempel en kom aan bij de Shinto shrine. Dit is mijn favoriete plek in het Senso-ji complex. Dichtbij het rode tempelcomplex groeten de twee bronzen koma inu mij en kijken vriendelijk.
Dan loop ik de donderpoort door die is opgesierd met een enorme grote rode lantaarn. Achter de lantaarn ligt Nakamise. De winktjes verkopen omikuji en omamori.
Als ik door Asaksa struin wordt ik een japanse winkel ( Nakaya) binnen gezogen. Binnen notime heb ik het hele kostuum aan! Ik kan zo voor de riksha .......Betalen met creditkaart gaat hier niet, en moet dus eerst naar de zeven eleven!
Als ik Asakasa verlaat wordt de lucht donker en valt er een flinke bui. Ik zoek mijn onderkomen in de metro en ga terug naar Asiacentre.
's Avond ga ik met de JR- Yamanoteline naar Shinagawa waar Nasashi Hirao woont. Het bier kost hier 10 euro per glas . Dronken ga ik niet worden ! Ik krijg heel veel tips voor Tokyo. Dat helpt me keuzes te maken, want er is zoveel te zien. Handig als iemand voorwerk kan doen.
Hier even mijn lijstje:
Kabuki-za, shinbashi Embujo, 6-12-2 Ginza, Chuo-ku, 3541 2600, Noh, 4-18-1-Sendagaya, Shibuya ku; 34231331, Butoh ( tokyo Tower) Azabu Die Pratze, 1-26-6-Higashi-Azabu, Minato-Kn, 5545 1385, Otaku ( anime) + manga, Tokyo's Ghibi Museum, Anime ( copy images) , Manga, mandarake store, Nakano + shibuya. Sumo; yasukuni-jinja, Tokyo, Sumo stadion ( yomuri Giants) Baseball: Yakkyu Tokyo Dome, Korakuen; station/Jongu, skybar park Hyatt Tokyo, glass-and chrome shinjuku park ( lost in translation) shinjuku NS building
14 oktober :
De volgende dag maak ik een wandeling in de tuinen van het
Imperial Palace. Vanaf Aoyama Itchome neem ik de Ginzalijn naar KudanshitaHanzomon lijn. Ik begin mijn tocht bij Yasukuni Jinja . Via Yushukan en Tayasu-mon & het Kitanomaru park loop ik de keizerlijke tuinen binnen. Er wordt hard gewerkt door de tuinmannen. Met de UC ( Ubiquitous Communicator ) ontdek ik de keizerlijke tuin uit de Edo periode. EEn waanzinnige ervaring. Op iedere way-point begint de mini reiceiver mij in het verhaal op te nemen van de keizer en de tuin. Ook kan ik van af de minireceiver google streetview bekijken. Wat een mooi apparaat. Handig voor thuis :) Het is bovendien gratis te gebruiken hier! Wat een service. (1-1 Hama rikyu Teien, Chuo-ku, Tokyo. 090-8084-9807)
enorme bamboestengels.
Indrukwekkende skyline op de achtergrond vanaf de fundamenten van het ooit grootste kasteel van Japan: Tokyo-jo. Nu is er bijna niets meer van terug te vinden, dan hier en daar een gerestaureerde muur of grachtenwal.
Ik pak dan de Hanzoman lijn en ga naar Shibuya. Als ik boven de grond kom hoor ik de herry van de straatmuziek en schreeuwende zakenlieden. Het plein is volop in beweging. Shibuya is het hippe koopcentrum voor de jeugd. Veel tokyo -styl kleding en niets is te gek. De Mandarake winkels trekken de aandacht, Manga, en meer Japanse extremiteiten. Een landschap van lichtreclame met pachinko, karaoke shops. Hier is de film Bladerunner opgenomen!
Hier staat een standbeeld van Hachiko dog. Deze hond heeft ooit dagelijks zijn baasje ( een professor van de Tokyo University) naar de trein gebracht en weer opgehaald. Op een dag kwam de professor niet meer thuis. De hond bleef echter dagelijks naar het station lopen om zijn baasje op te halen. Na 9 jaar is de hond overleden en is er een standbeeld geplaatst.
Dan duik ik onder in de wereld van de mode in One-oh-Nine in Shibuya. Shibuya is de plek voor jongeren om gezien te worden en om de laatste modetrents te checken. Het shibuya square is een van de drukste voetgangersoversteekplaatsten van de wereld. Zodra het licht op groen springt, is het zwart van de mensen.
Ik doe zelf inkopen bij de tweedehands winkel Bingo ( 03-54284812)
Ikebukuro ligt 3 km. ten noorden van Shinjuku en heeft 2 van japans grootste warenhuizen, het 2e grootste station van Japan en werelds grooste automobiel shworoom genaamd: Toyotoa Amlux. Sunshine met het 60 verdiepingen hoogste gebouw in Azie en tevens snelste lift ( 60 verdiepingen in 33 seconden)
15 oktober:
De volgende dag bezoek ik de Hama Rikyo The-en (thee tuinen van de keizer) Met een soort GPS wordt ik het park ingestuurd en bij iedere viewpoint wordt er een digitale presentatie gegeven. Zelfs streetview is zichtbaar vanaf de GPS. Een prachtige vorm van een rondleiding!
Bij het theehuis doe ik mijn schoenen uit en doe mee met de thee ceremonie. Wat een ambiance!
rijke lui kindjes die door een tweetal kindermeisjes in het park worden bezig gehouden.
Vanaf hier pak ik de Tokyo Cruize naar Asakusa. Een prachtige vaart langs hoogbouw en vele bruggen.
Vanaf Harajuku station loop ik door een donker bos van Chryptomeria Japonica bomen van het Yoyogi Koen naar de Meiji-Jinhgu Inner Garden en de Meji-Jingu Shrine. Wat een rust en wat een inspirerende plek is dit.
Metropolitan Government Office Omdat het zo helder weer is besluit ik naar de wolkenkrabbers in de kantorenwijk Shinjuku te gaan en vanaf het beroemdste gebouw :" Metropolitan Government Building" (het stadhuis), het observatorium deck op de 40e verdieping op 152 m hoogte te genieten van een geweldig uitzicht over de stad. Het is al laat in de middag en er ligt een soort waas over de stad. Helaas zie ik Mount Fuji niet in de verte. Toch erg mooi om te zien. Wat een miljoenen stad!
's Avonds zie ik Massaru Yamaguchi. We gaan uit eten in Shinjuku in Tohokenbunroku. Met een digitaal toetsenbord doen we de bestellingen en zitten we in een aparte ruimte dat iets weg heeft van een cruising area. Erg gezellig! Ik ben hier een gaikokujin!. Alles heeft de zelfde prijs en Massara gaat op zijn i-phone nog een kortingsbon opsporen zodat we nog goedkoper uit zijn . Daarna gaan we naar the Dock. Hier komen veel geijin's en geijin automodatchi's. (B1F Dai-2 Seiko Bldg., Shinjuku 2-18-5, Shinjuku-ku, Tokyo. Tel. 03 3226 4006
& 24 Kaikan
. fundoshiO-mikoshi
. Met een Asahi beer en mijn railpass kom ik door heel Japan. Geen plek is onbereikbaar voor mij !~
. 
.
. De meter wordt gestopt en rijden we uiteindelijk toch naar de zilveren tempel. 
. Alle beelden stellen de diciplines van Buddha voor. Geen beeld is gelijk! 
. 
Een godelijke drank! 
. Dronken ga ik niet worden ! Ik krijg heel veel tips voor Tokyo. Dat helpt me keuzes te maken, want er is zoveel te zien. Handig als iemand voorwerk kan doen. 
